Wystawa otwarta 28.10- 15.11.2009

Projekt e-MobiLArt (European Mobile Lab for Interactive Media Artists) skupiony jest wokół procesu tworzenia interaktywnych instalacji w grupach artystycznych i w naturalny sposób skłania się do wykorzystania technik komputerowych, sieci komunikacyjnych oraz przenośnych technologii medialnych. Artyści biorący udział w projekcie, mając duże doświadczenie w tworzeniu sztuki interaktywnej charakteryzują się ciągłym poszukiwaniem nowych interdyscyplinarnych metod. Projekt e-MobilArt umożliwił im pracę w wielokulturowym, interdyscyplinarnym środowisku. Poprzez takie łączenie sił w procesie tworzenia oraz nieustającą pomoc przy tworzeniu nowych grup artystycznych, projekt ma na celu stworzenie europejskiej sieci współpracy, która odzwierciedlać będzie dynamikę wielokulturowości europejskiej oraz współczesną ekspresję artystyczną na polu instalacji interaktywnych.
Ostatecznym celem projektu jest stworzenie kręgu artystów, naukowców, teoretyków, pracowników kultury i sztuki, instytucji akademickich oraz firm związanych z technologiami informatycznymi i telekomunikacyjnymi (ICT), który będzie kontynuować współpracę nawet po zakończeniu projektu.

Wystawa w Rondzie Sztuki jest prezentacją ośmiu prac, których celem jest szukanie związków między nauką a sztuką. Instalacje są niezwykle zróżnicowane pod względem estetyki, treści i formy, tak jak różni są artyści i formy działań w obszarze sztuki nowych mediów.

www.media.uoa.gr/emobilart/exhibition_pl/index.html
1. Obserwacja/ An Observation
Interaktywna instalacja audio/video
Antti Tenetz, Dave Lawrence
Patrząc w oczy zwierząt pozwalamy naturze głęboko przeniknąć do naszej świadomości. Z prymitywnych obrazów w starożytnych jaskiniach wybrzmiewa echo konfrontacji z naturą, rezonujące do dnia dzisiejszego w analogowych i cyfrowych reprezentacjach. Instalacja audio/video używa interaktywnej technologii filmowej oraz wykorzystuje techniki kinematograficzne i jest oparta na myśli, że my/zwierzęta możemy wzajemnie się obserwować- nie zatracając swojego punktu widzenia. Obecność i ruch w przestrzeni zmienia zachowanie arktycznych zwierząt i przedstawia ich punkt widzenia. Za pomocą rozwijającej się przestrzeni dźwięku, śledzi doznania płynące z konfrontowania natury- pozwala na osobistą obserwację naszego miejsca na ziemi i wpływu na naturę.

2. Kryolab:
Instalacja :Rzeźba lodowa, Bakteria Arktyczna , Sztuka Dźwięku, Bioart,
Anna Dumitriu, Dave Lawrence, Antti Tenetz
KryoLab jest instalacją łączącą Bioart, rzeźbę lodową oraz dźwięk. Jej celem jest zbadanie delikatnych relacji w arktycznym ekosystemie. Początkowe dyskusje o istocie lodu, dźwięku pękającego lodu i florze bakteryjnej Arktyki przyczyniły się do nawiązania kontaktów z naukowcami, co doprowadziło do powstania projektu. Byli to między innymi John Moore- profesor specjalizujący się w zmianach klimatu Uniwersytetu w Lapland oraz doktor Minna Männistö- członek grupy badawczej Arctic Microbiology w Fińskim Instytucie Leśnictwa METLA. Kryolab opowiada też o wspólnym doświadczeniu artystów, biorących w udział w tym projekcie – ich podróżach do nowych miejsc oraz pracy z artystami pochodzącymi z różnych środowisk.

3. Momenty/Moments
Instalacja
Nigel Johnson, Dave Lawrence, Duke Albada
Momenty to instalacja, która wymaga od odwiedzającego chwili skupienia. Ta osadzona w czasie rzeczywistym praca wykorzystuje motyw i dźwięk by wywołać „chwile refleksji” lub „stany zamyślenia” podobne do tych osiąganych przez techniki typu „scrying” (wróżenie z kuli szklanej) czy „divination” (wróżba). Są one przykładami praktyki obecnej w wielu kulturach, ideologiach i systemach wartości, gdzie poprzez świadome lub nieświadome myśli, osiąga się wizje, natchnienia, czy duchowe objawienia. Myśli odwiedzającego instalację uwalniają się, zostają schwytane i wmanewrowane, przepływają, zanurzone w jego życiowych doświadczeniach oraz interakcjach, co ma umożliwić osiągnięcie wyższych stanów świadomości oraz stanu kontemplacji.

4. Na tropie/ On Track:
Instalacja performatywna obejmująca elementy elektroniki, robotyki oraz ciecze
Linda Dement, Petra Gemeinboeck, PRINZGAU/podgorschek, Marion Tränkle
„Na tropie” to performatywna instalacja obejmująca podwieszany system mechaniczny- zautomatyzowane szczotki oraz tryskające kleiste ciecze. Praca przygląda się ludzkiemu wysiłkowi, jego skomplikowanym mechanizmom i czynnościom oraz jego bezbronności i niepewności wewnętrznej. Cztery systemy, jeden mechaniczny oparty na powtarzalności, drugi napędzany przez roboty, kleista ciecz oraz stroma przepaść współgrają ze sobą. Scenariusz nieuchronnie prowadzący do katastrofy, nabiera tempa, gdy bohaterowie chcąc posprzątać, przeszkadzają sobie nawzajem i w chaotyczny sposób tworzą jeszcze większy nieład.

5. Enactive Dialectics
Instalacja video
John Holder, Pia Tikka, Anna Dumitriu
Emocje, które pokazujemy światu oraz te, których doświadczamy naprawdę mogą znacząco się od siebie różnić, a nasza mimika stanowi część komunikacji pozawerbalnej. Zdolność wyrażania właściwego uczucia jest ważną i świadczącą o dojrzałości umiejętnością. Jednakże czy dostęp do tych ukrytych emocji pozwoliłby na większe międzyludzkie zrozumienie? Ta praca usiłuje pokazać, że rola intuicji w określeniu tożsamości oraz subiektywne odczucia mogą być przerysowane oraz przeżyte w nieoczekiwany sposób poprzez cyfrową mediację, podważającą rzeczywistą i wirtualną przestrzeń.

6. Kochamy rybę/ We love the fish:
Instalacja dżwiękowa
Duke Albada, Alexandra Berlinger, Jeremy Bernstein, Wolfgang Fiel
Praca jest tymczasowym zapisem nieprzewidzianych trajektorii dźwięków, śladów dźwiękowych pozostawionych przez grupę podmiotów – agentów dźwiękowych, służącym nieprzerwanemu tworzeniu mapy przestrzeni. Fonia jest zmodyfikowaną formą przenoszenia otaczających dźwięków, akustycznym odbiciem zachowania odwiedzającego i właściwości dźwiękowych w powierzchni wystawowej. Dźwięki są uchwycone i nagrane w wielu częściach galerii, a odtwarzane zostają bez zmian przez głośnik centralny. Opóźnione sprzężenie zwrotne skumulowanych dźwięków powoduje, że siła dźwięku stopniowo rośnie i zostaje zniekształcona w wyniku nakładania się na siebie poszczególnych warstw. Każde kolejne nasycenie systemu przez zwiedzających sprawia, ze rozpoznawalne fragmenty poprzednich nagrań, np. słowa, słyszalne są już tylko w tle. Pod koniec dnia nagranie jest źródłem odsłaniającym dźwiękową narrację, tropiącą odwiedzających wewnątrz galerii.

7. Nieruchomość/ Real Estate:
Alexandra Berlinger, Wolfgang Fiel, Tobias Rosenberger
Wrażliwy obiekt
Inicjując wyobrażenie nieodróżnialnego przejścia pomiędzy sferą publicznej przestrzeni miejskiej, a tajemniczym środowiskiem świata korporacji, praca ta skupia się na rozwoju pośredniego zastosowania, które pozwoliłoby na żartobliwą interakcję mieszczącą się w granicach frapującej narracji. Interwencyjna manipulacja fikcyjnej rzeczywistości, zainscenizowana i przedstawiona w środowisku korporacyjnym, rozwija się w seriach tajemniczych zdarzeń. Szkic modelu prototypowego budynku korporacyjnego stanowi zmaterializowaną ramę przestrzenną dla kompleksu organizacji. W zakresie materialnych ograniczeń ofert architektonicznych, liczba jednostek biurowych przewiduje standardowy układ przeróżnych scenariuszy, z których każdy oparty jest na tej samej narracji. Jednakże z indywidualnej perspektywy postaci fikcyjnych na niniejsze scenariusze spogląda się subiektywnie.

8. Linie dźwięku/Soundlines
Interaktywna rzeźba z czujnikami dotyku, z których wydobywa się dźwięk i animacja tekstowa
Cliona Harmey, Christine Mackey, Lorraine Walsh, Lei Han, Nita Tandon
Linie dźwięku to interaktywna rzeźba złożona z 24 strun, połączonych z czujnikiem dotyku, który uruchamia pejzaż dźwięków wraz z nagranymi wcześniej w różnych okolicznościach zwrotami. Projekt zachęca odwiedzającego do radosnego poszukiwania zmieniających się perspektyw i percepcyjnego odkrycia. Artyści zebrali dźwięki scalone z tekstem, tworząc bazę danych dla interaktywnej rzeźby. Dźwięki te pozwalają umiejscawiać nagrania z różnych środowisk. Praca stanowi fundamentalną refleksję nad istotą kultury, badając w jaki sposób znajduje ona narzędzia oraz materiały by zachować swoje dziedzictwo. Pochodzące z prekolumbijskiej Ameryki Południowej pismo węzełkowe Kipu/ Quipu zainspirowało artystów do wykonania tego projektu(Inkowie w XIII w używali go do zapisu danych). Nazywane “mówiącymi węzłami” Kipu służyło do zapamiętywania liczb oraz innych informacji. Nawiązując do tej starożytnej tradycji, linie dźwięku ukazują sposób, którym mogłyby się posłużyć alternatywne media szukając drogi swojej ewolucji, określając jednocześnie nowości w tym zakresie. W ten sposób projekt określa, w jaki sposób dźwięk i język stanowią kwintesencję porozumienia ludzkiego.

„Zielony zegarek” to połączenie zegarka i dwóch sensorów mierzących poziom hałasu oraz ozon. Informacje na temat ich natężenia zbierane są z otoczenia i przesyłane za pośrednictwem telefonu komórkowego do głównej bazy danych – otwartej platformy zwanej Citypulse, która gromadzi przechowuje i mieży dostarczone anonimowo informacje, przygotowując je do opublikowania na mapach, czy w stworzonych do tego celu modelach…

więcej na prezentacji Ecomap Lab, która odbędzie się w ramach PICNIC ’09

Za obejrzenie tego ekologicznego materiału edukacyjnego, Deutsche Bahn przekaże 10 eurocentów na organizację Bergwald Projekt. Pieniądze zostaną spożytkowane na ochronę lasów i sadzenie nowych drzewek. W ciągu swojej 20-letniej działalności, organizacja posadziła już ponad milion drzew i wzięła pod swoją opiekę setki hektarów lasów.

In the Air to wizualizacja mikroskopijnych i niewidzialnych cząsteczek znajdujących się w powietrzu w Madrycie (Hiszpania). Przedstawia jak się przemieszczają, reagują i wchodzą w interakcję z resztą miasta.

czytaj więcej na oficjalnej stronie projektu…

Projekt będzie prezentowany w ramach konferencji Visualizar’09: Public Data, Data in Public
organizowanej przez MEDIALAB PRADO
12–27 Listopad 2009, Madryt

PICNIC Amsterdam to, jak piszą twórcy, coś więcej niż po prostu konferencja.  To 3 inspirujące dni przepełnione pomysłami, zabawą, stymulowane sensorami nowych technologii, angażujące zarówno sztukę jak i naukę. Międzynarodowe przedsięwzięcie składające się z konferencji, wykładów i dyskusji, warsztatów praktycznych oraz towarzyszących imprez rozrywkowych. Picnic jest miejscem spotkań bussinesmanów, naukowców, twórców nowych technologii oraz myślicieli, artystów jak i polityków. Edycja w 2008 roku zgromadziła ponad 1500 delegatów z całego świata. Od czterech lat odbywa się w Amsterdamie, (Holandia) w Culture Park Westergasfabriek – kompleksie zabudowań dawnej fabryki gazowej.

czytaj więcej na stronie konferencji…

Tegoroczny Picnic odbędzie się 23-25 września w Amsterdamie, Holandia. Jak zwykle nie zabraknie części poświęconej ekologii: Picnic Green Challenge, w ramach której odbędą się wykłady i warsztaty, m.in. Eco Map Lab prowadzony przez Waag Society, FING and Amsterdam Innovation Motor. „Zbudujemy porozumienie na temat mapowania i przedstawiania środowiska (energia, odpady, mobilność), kumulując informacje i wizualizując je, aby promować zmianę przyzwyczajeń w procesie redukcji emisji CO2. W tym celu będziemy używać alternatywnych sieci pomiarowych i serwisów, które pozwolą ludziom wziąść aktywny udział. Na bazie międzynarodowych przykładów, będziemy rozwijać prototypy w celu pozyskiwania, kumulowania i wizualizowania informacji o środowisku w efektywny, użyteczny i niespotykany dotąd sposób”.

Speakers
•    Daniel Caplan, FING
•    Usman Haque, Pachube
•    Drew Hemment, FutureEverything

więcej Case Studies…

| | | | | | | | | | | | | | | |

Zeszłoroczna edycja jak zwykle odbyła się na terenie zabudowań dawnej fabryki gazowej w Amsterdamie, obecnie Culture Park Westergasfabriek:

wejście na teren konferencji

E-art Dome, kopuła w której miała miejsce wystawa instalacji internaktywnych, internetowych projektów o tematyce społeczno-ekologicznej, seminaria, study-case i prezentacje galerii oraz instytucji kultury wspierających inicjatywy z pogranicza nauki, sztuki i technologii.

Jeden z głównych składników smogu – ozon może uszkadzać obecny w skórze enzym odpowiedzialny m.in. za rozkład zanieczyszczeń środowiskowych – informują naukowcy z USA na łamach pisma „Journal of Investigative Dermatology”.

Ozon jest głównym składnikiem smogu fotochemicznego, powstającego najczęściej w słoneczne dni, przy dużym ruchu ulicznym. Tlenki azotu i węglowodory – obecne w spalinach samochodowych – w obecności światła wchodzą w reakcje prowadzące do powstania silnych utleniaczy – zwłaszcza ozonu i formaldehydu. Smog fotochemiczny powoduje głównie podrażnienia oczu, dróg oddechowych oraz uszkodzenia roślin. Największy problem stanowi w dużych miastach, takich jak Los Angeles, Pekin czy Meksyk.

Hasan Mukhtar wraz z zespołem z University of Wisconsin badał wpływ smogu, a zwłaszcza obecnego w nim ozonu, na prawidłowe komórki skóry hodowane w laboratorium.

Okazało się, że ozon znacząco zwiększa ryzyko uszkodzenia komórek, a tym samym nasila działanie enzymów z rodziny cytochromu 450. Białka te są w komórkach skóry niezbędne dla metabolizmu wielu substancji chemicznych w tym substancji toksycznych i leków. Zmiany w ekspresji cytochromu 450 w komórkach skóry są zatem dla niej toksyczne.

Autorzy pracy podkreślają konieczność przeprowadzenia dalszych szczegółowych badań u ludzi.

więcej…

Social-environmental Station (Environmental traffic light) to sygnalizacja świetlna informująca o zanieczyszczeniu powietrza to otwarty projekt publiczny. Był on realizowany w trakcie serii warsztatów na wydziale Architektury i Dizajnu, Uniwersytetu de Los Andes, w Bogocie, Kolumbia, w ramach projektu WIRING.
Autorzy dwołują się do systemów komunikacji miejskiej, do jakich wszyscy jesteśmy przyzwyczajeni (jak np. światła drogowe), dostosowując ich przeznaczenie i formę do własnych potrzeb.
więcej…

Pierwsza odsłona Nuage Vert miała miejsce w Helsinkach od 22 do 29 lutego 2008.
Para emitowana przez Elektrownię Salmisaari w Helsinkach jest rozświetlana, żeby pokazać bieżący poziom konsumpcji elektryczności przez mieszkańców. Wiązka lasera obrysowywuje chmurę pary w ciągu nocy, zamienia się w świecący ponad miastem neonowy znak. Nuage Vert (Zielona Chmura) to przedsięwzięcie wizualizujące poziom konsumpcji energii przez lokalną społeczność. Wykorzystuje funkcjonującą elektrownię, i przeistacza w świetlną instalację, z drugiej strony promienie są emitowane z postindustrialnej fabryki zaadoptowanej na przestrzeń kulturalną.
więcej…

Obecnie trwa dyskusja z władzami lokalnymi i mieszkancami Saint Ouen (Francja) na temat kontynuacji projektu, tym razem rozświetlającego opary z tamtejszego komina.

Green Cloud w Saint-Ouen, photo by HeHe podczas pierwszego testu, 27 marzec 2009

Green Cloud to projekt zainicjowany przez HeHe i miał swoją premierę w 2008 roku na festiwalu Pixelache w Helsinkach. Zielona Chmura była wielokrotnie nagradzana, przede wszystkim zdobyła Golden Nica za Hybrid Art na festiwalu Ars Electronica w 2008.

za: http://hehe.org2.free.fr/

Ekspozycja prezentowana w MŚ jest efektem współpracy naukowców z Instytutu Ekologii Terenów Uprzemysłowionych w Katowicach i absolwentki katowickiej Akademii Sztuk Pięknych Anny Kopaczewskiej.

Na wielkoformatowych wydrukach autorka stworzyła obraz zmieniającego się na przestrzeni 20 lat katowickiego powietrza, ułatwiając społeczeństwu dostęp do naukowych badań i informacji dotyczących najbliższego otoczenia. Za pomocą koloru i symboli nadała archiwalnym danym dotyczącym jakości powietrza formę syntetycznej wypowiedzi artystycznej będącej przeciwwagą dla zalewu często nieistotnych informacji. Swoją pracą udowodniła, że nie należy bać się poszukiwania nowych form komunikacji ze społeczeństwem.

Chętni do obejrzenia wystawy proszeni są o wcześniejszy kontakt z Departamentem Edukacji Ekologicznej, tel. 022 57-92-472.