Od 28 października do 15 listopada 2009
Galeria Rondo Sztuki, Katowice
Wystawa otwarta 28.10- 15.11.2009
Projekt e-MobiLArt (European Mobile Lab for Interactive Media Artists) skupiony jest wokół procesu tworzenia interaktywnych instalacji w grupach artystycznych i w naturalny sposób skłania się do wykorzystania technik komputerowych, sieci komunikacyjnych oraz przenośnych technologii medialnych. Artyści biorący udział w projekcie, mając duże doświadczenie w tworzeniu sztuki interaktywnej charakteryzują się ciągłym poszukiwaniem nowych interdyscyplinarnych metod. Projekt e-MobilArt umożliwił im pracę w wielokulturowym, interdyscyplinarnym środowisku. Poprzez takie łączenie sił w procesie tworzenia oraz nieustającą pomoc przy tworzeniu nowych grup artystycznych, projekt ma na celu stworzenie europejskiej sieci współpracy, która odzwierciedlać będzie dynamikę wielokulturowości europejskiej oraz współczesną ekspresję artystyczną na polu instalacji interaktywnych.
Ostatecznym celem projektu jest stworzenie kręgu artystów, naukowców, teoretyków, pracowników kultury i sztuki, instytucji akademickich oraz firm związanych z technologiami informatycznymi i telekomunikacyjnymi (ICT), który będzie kontynuować współpracę nawet po zakończeniu projektu.
Wystawa w Rondzie Sztuki jest prezentacją ośmiu prac, których celem jest szukanie związków między nauką a sztuką. Instalacje są niezwykle zróżnicowane pod względem estetyki, treści i formy, tak jak różni są artyści i formy działań w obszarze sztuki nowych mediów.
www.media.uoa.gr/emobilart/exhibition_pl/index.html
1. Obserwacja/ An Observation
Interaktywna instalacja audio/video
Antti Tenetz, Dave Lawrence
Patrząc w oczy zwierząt pozwalamy naturze głęboko przeniknąć do naszej świadomości. Z prymitywnych obrazów w starożytnych jaskiniach wybrzmiewa echo konfrontacji z naturą, rezonujące do dnia dzisiejszego w analogowych i cyfrowych reprezentacjach. Instalacja audio/video używa interaktywnej technologii filmowej oraz wykorzystuje techniki kinematograficzne i jest oparta na myśli, że my/zwierzęta możemy wzajemnie się obserwować- nie zatracając swojego punktu widzenia. Obecność i ruch w przestrzeni zmienia zachowanie arktycznych zwierząt i przedstawia ich punkt widzenia. Za pomocą rozwijającej się przestrzeni dźwięku, śledzi doznania płynące z konfrontowania natury- pozwala na osobistą obserwację naszego miejsca na ziemi i wpływu na naturę.
2. Kryolab:
Instalacja :Rzeźba lodowa, Bakteria Arktyczna , Sztuka Dźwięku, Bioart,
Anna Dumitriu, Dave Lawrence, Antti Tenetz
KryoLab jest instalacją łączącą Bioart, rzeźbę lodową oraz dźwięk. Jej celem jest zbadanie delikatnych relacji w arktycznym ekosystemie. Początkowe dyskusje o istocie lodu, dźwięku pękającego lodu i florze bakteryjnej Arktyki przyczyniły się do nawiązania kontaktów z naukowcami, co doprowadziło do powstania projektu. Byli to między innymi John Moore- profesor specjalizujący się w zmianach klimatu Uniwersytetu w Lapland oraz doktor Minna Männistö- członek grupy badawczej Arctic Microbiology w Fińskim Instytucie Leśnictwa METLA. Kryolab opowiada też o wspólnym doświadczeniu artystów, biorących w udział w tym projekcie – ich podróżach do nowych miejsc oraz pracy z artystami pochodzącymi z różnych środowisk.
3. Momenty/Moments
Instalacja
Nigel Johnson, Dave Lawrence, Duke Albada
Momenty to instalacja, która wymaga od odwiedzającego chwili skupienia. Ta osadzona w czasie rzeczywistym praca wykorzystuje motyw i dźwięk by wywołać „chwile refleksji” lub „stany zamyślenia” podobne do tych osiąganych przez techniki typu „scrying” (wróżenie z kuli szklanej) czy „divination” (wróżba). Są one przykładami praktyki obecnej w wielu kulturach, ideologiach i systemach wartości, gdzie poprzez świadome lub nieświadome myśli, osiąga się wizje, natchnienia, czy duchowe objawienia. Myśli odwiedzającego instalację uwalniają się, zostają schwytane i wmanewrowane, przepływają, zanurzone w jego życiowych doświadczeniach oraz interakcjach, co ma umożliwić osiągnięcie wyższych stanów świadomości oraz stanu kontemplacji.
4. Na tropie/ On Track:
Instalacja performatywna obejmująca elementy elektroniki, robotyki oraz ciecze
Linda Dement, Petra Gemeinboeck, PRINZGAU/podgorschek, Marion Tränkle
„Na tropie” to performatywna instalacja obejmująca podwieszany system mechaniczny- zautomatyzowane szczotki oraz tryskające kleiste ciecze. Praca przygląda się ludzkiemu wysiłkowi, jego skomplikowanym mechanizmom i czynnościom oraz jego bezbronności i niepewności wewnętrznej. Cztery systemy, jeden mechaniczny oparty na powtarzalności, drugi napędzany przez roboty, kleista ciecz oraz stroma przepaść współgrają ze sobą. Scenariusz nieuchronnie prowadzący do katastrofy, nabiera tempa, gdy bohaterowie chcąc posprzątać, przeszkadzają sobie nawzajem i w chaotyczny sposób tworzą jeszcze większy nieład.
5. Enactive Dialectics
Instalacja video
John Holder, Pia Tikka, Anna Dumitriu
Emocje, które pokazujemy światu oraz te, których doświadczamy naprawdę mogą znacząco się od siebie różnić, a nasza mimika stanowi część komunikacji pozawerbalnej. Zdolność wyrażania właściwego uczucia jest ważną i świadczącą o dojrzałości umiejętnością. Jednakże czy dostęp do tych ukrytych emocji pozwoliłby na większe międzyludzkie zrozumienie? Ta praca usiłuje pokazać, że rola intuicji w określeniu tożsamości oraz subiektywne odczucia mogą być przerysowane oraz przeżyte w nieoczekiwany sposób poprzez cyfrową mediację, podważającą rzeczywistą i wirtualną przestrzeń.
6. Kochamy rybę/ We love the fish:
Instalacja dżwiękowa
Duke Albada, Alexandra Berlinger, Jeremy Bernstein, Wolfgang Fiel
Praca jest tymczasowym zapisem nieprzewidzianych trajektorii dźwięków, śladów dźwiękowych pozostawionych przez grupę podmiotów – agentów dźwiękowych, służącym nieprzerwanemu tworzeniu mapy przestrzeni. Fonia jest zmodyfikowaną formą przenoszenia otaczających dźwięków, akustycznym odbiciem zachowania odwiedzającego i właściwości dźwiękowych w powierzchni wystawowej. Dźwięki są uchwycone i nagrane w wielu częściach galerii, a odtwarzane zostają bez zmian przez głośnik centralny. Opóźnione sprzężenie zwrotne skumulowanych dźwięków powoduje, że siła dźwięku stopniowo rośnie i zostaje zniekształcona w wyniku nakładania się na siebie poszczególnych warstw. Każde kolejne nasycenie systemu przez zwiedzających sprawia, ze rozpoznawalne fragmenty poprzednich nagrań, np. słowa, słyszalne są już tylko w tle. Pod koniec dnia nagranie jest źródłem odsłaniającym dźwiękową narrację, tropiącą odwiedzających wewnątrz galerii.
7. Nieruchomość/ Real Estate:
Alexandra Berlinger, Wolfgang Fiel, Tobias Rosenberger
Wrażliwy obiekt
Inicjując wyobrażenie nieodróżnialnego przejścia pomiędzy sferą publicznej przestrzeni miejskiej, a tajemniczym środowiskiem świata korporacji, praca ta skupia się na rozwoju pośredniego zastosowania, które pozwoliłoby na żartobliwą interakcję mieszczącą się w granicach frapującej narracji. Interwencyjna manipulacja fikcyjnej rzeczywistości, zainscenizowana i przedstawiona w środowisku korporacyjnym, rozwija się w seriach tajemniczych zdarzeń. Szkic modelu prototypowego budynku korporacyjnego stanowi zmaterializowaną ramę przestrzenną dla kompleksu organizacji. W zakresie materialnych ograniczeń ofert architektonicznych, liczba jednostek biurowych przewiduje standardowy układ przeróżnych scenariuszy, z których każdy oparty jest na tej samej narracji. Jednakże z indywidualnej perspektywy postaci fikcyjnych na niniejsze scenariusze spogląda się subiektywnie.
8. Linie dźwięku/Soundlines
Interaktywna rzeźba z czujnikami dotyku, z których wydobywa się dźwięk i animacja tekstowa
Cliona Harmey, Christine Mackey, Lorraine Walsh, Lei Han, Nita Tandon
Linie dźwięku to interaktywna rzeźba złożona z 24 strun, połączonych z czujnikiem dotyku, który uruchamia pejzaż dźwięków wraz z nagranymi wcześniej w różnych okolicznościach zwrotami. Projekt zachęca odwiedzającego do radosnego poszukiwania zmieniających się perspektyw i percepcyjnego odkrycia. Artyści zebrali dźwięki scalone z tekstem, tworząc bazę danych dla interaktywnej rzeźby. Dźwięki te pozwalają umiejscawiać nagrania z różnych środowisk. Praca stanowi fundamentalną refleksję nad istotą kultury, badając w jaki sposób znajduje ona narzędzia oraz materiały by zachować swoje dziedzictwo. Pochodzące z prekolumbijskiej Ameryki Południowej pismo węzełkowe Kipu/ Quipu zainspirowało artystów do wykonania tego projektu(Inkowie w XIII w używali go do zapisu danych). Nazywane “mówiącymi węzłami” Kipu służyło do zapamiętywania liczb oraz innych informacji. Nawiązując do tej starożytnej tradycji, linie dźwięku ukazują sposób, którym mogłyby się posłużyć alternatywne media szukając drogi swojej ewolucji, określając jednocześnie nowości w tym zakresie. W ten sposób projekt określa, w jaki sposób dźwięk i język stanowią kwintesencję porozumienia ludzkiego.
